Samen leven, samen zorgen

De financiering van de verzorgingsstaat staat onder druk

Door de toenemende vraag dreigen de kosten voor de zorg zodanig op te lopen dat de samenleving ze niet meer op kan brengen.  Daarom wordt er steeds meer een beroep gedaan op de inwoners om zelf, eventueel met behulp van familie, kennissen en buren, hun problemen op te lossen. Veel mensen slagen daarin met behulp van hun eigen netwerk.

De Surinaams-Javaanse woongemeenschap Langkoeas is een voorbeeld van een gemeenschap met een sterke sociale verbondenheid die in staat is ouderen zo lang mogelijk zelfstandig te laten wonen. Dit doen zij bijvoorbeeld door gezamenlijke maaltijden en onderlinge hulp en bijstand te organiseren. Andere gemeenschappen als bijvoorbeeld de Hooge Horst organiseren ook gezamenlijk hun zelfstandigheid.

Toch zien we dat de sociale problematiek bij een groot aantal inwoners van onze gemeente dit beroep op zelf verantwoordelijkheid nemen lastig maakt. Mensen die niet over de nodige contacten (een “netwerk”) beschikken, dreigen buitengesloten te worden. Het risico bestaat dat langs deze lijnen (het wel of niet hebben van een netwerk) een nieuwe tweedeling in de samenleving ontstaat. De PvdA wil  deze ongelijkheid bestrijden. Ook hier geldt het uitgangspunt dat de overheid er is om een vangnet te bieden. Wie (tijdelijk) niet in staat is zijn problemen zelf op te lossen, krijgt hulp. In Gorecht-west wordt nu ervaring opgedaan met de inzet van sociale teams. Deze teams inventariseren problemen en bieden in eenvoudige situaties hulp. Bij grotere problemen verwijzen de sociale teams door naar gespecialiseerde hulp. De PvdA wil deze aanpak gemeentebreed invoeren als die blijvend succes heeft. Een succes is het voor de PvdA als mensen die het zelf niet lukt daadwerkelijk geholpen worden bij het oplossen van problemen.

In de visie van de PvdA werken deze sociale teams op een creatieve manier en maken ze gebruik van nieuwe methoden om oplossingen op maat te bieden, en laten zij zich daarbij in eerste instantie niet leiden door de beperkingen die wetten en regels met zich meebrengen . Niet het belang van de organisaties en protocollen staan voorop, maar de mensen die hulp nodig hebben. Hulpverleners zijn herkenbaar en toegankelijk, van wijkverpleegkundige en huishoudelijke hulp tot wijkagent.

Daarnaast zijn er vrijwilligersorganisaties die mensen ondersteunen om hun problemen de baas te worden. Een goede verbinding tussen vrijwilligers en professionals moet er voor zorgen dat niemand tussen wal en schip valt. Zo melden vrijwilligers die mensen helpen met geldzaken hun bevindingen bij de kredietbank als daar aanleiding voor is. Een dergelijke integrale aanpak kan ook voor andere sociale problemen worden gebruikt. De PvdA vindt het daarbij belangrijk om de grens tussen wat van vrijwilligers gevraagd kan worden en wat aan professionals overgelaten moet worden goed te bewaken.

Een goede facilitering van vrijwilligers is belangrijk om hen de rol te kunnen laten spelen die we voor ogen hebben.

De PvdA wil internet en sociale media inzetten om vraag en aanbod van inwoners bij elkaar te brengen. Een goed voorbeeld daarvan is de buurtmarktplaats BUUV in Haarlem (www.buuv.nu).

Welzijn is iets dat de meeste mensen heel goed voor zichzelf kunnen organiseren. Waar dat niet lukt is voor de PvdA uitgangspunt dat iemand dan in eerste instantie probeert dit samen met zijn omgeving op te lossen. Voor degenen die dat niet lukt wil de PvdA een netwerk bieden. Dit is het Welzijnswerk anno 2014. Het welzijnswerk is wat de PvdA betreft te vinden in de wijken en werkt vraaggericht. Ook andere organisaties dan de gemeentelijke overheid kunnen daaraan bijdragen. Als voorbeeld daarvan ziet de PvdA een project als Spring. Een project opgezet door het Noord Nederlands Toneel (NNT) met steun van de Woningcorporatie. Een ander voorbeeld is de bijdrage die Fier4Grunn (samenwerking stichting ‘FC Groningen in de maatschappij’ en woningcorporatie Lefier) levert aan de samenlevingsopbouw in Gorecht-West.

“Uitgangspunt bij het aanbieden van zorg en welzijn is dat de gemeente met behulp van een netwerk van professionele hulpverleners en vrijwilligers een vangnet biedt voor wie dat nodig heeft.”